Elliot, de gids

Half november had ze last van een blaasontsteking. Niet zo erg zou je zo denken maar na een weekje antibiotica, begon alles terug. Nog maar eens antibiotica maar nu voor veertien dagen. Al na een paar dagen gestopt te zijn met de pilletjes, hierviel ze terug. Ook onze dierenarts wist dat er iets niet in orde was. Was er iets mis met haar nieren? Wat gebeurt er toch allemaal met haar? Resultaten van bloed en urine waren vreselijk! Even stond ons hart stil... We gaan onze superkameraad toch niet verliezen?!

Geen afwijkingen aan de organen... Oef. Dat was al een kleine opluchting. Er werd nogmaals een urinestaal genomen en op kweek gezet om de juiste bacterie te vinden en daaruitvolgend ook de gepaste behandeling te kunnen starten. Resultaat: Hera had een héél gevaarlijke kiem in de blaas: dodelijk voor mens en dier indien niet snel gepast behandeld wordt. Bang afwachten hoe ze zou reageren op de zware medicatie. Ondertussen bleef ze echter flink eten... en groeien. Gelukkig! Na een reeks onderzoeken in het dierenziekenhuis in Merelbeke en 5 dozen verschillende antibiotica :-( is ze nu - veertien dagen na het stoppen van de behandelingen - gelukkig weer de oude. Enkel haar geschoren buikje (ten gevolge van echo's en andere onderzoeken) verraadt dat er met haar iets aan de hand was. Wat zijn we opgelucht!!!

Voilà, Hera is terug de echte Hera enze heeft me een briefje geschreven

Hey, grote kameraad.

Ik heb gisteren iets nieuws geleerd aan mijn bazen! We zijn in de Mullemse bossen gaan wandelen met mijn andere grote kameraad, Gentle. Mijn bazen waren niet aan de leiband daar. Die hadden wel eerst wat schrik om verloren te lopen. Ah ja, zij, mensen, hebben dan ook geen superspeurneus zoals wij, honden, maar... 't is fantastisch gelukt. De jongens (Thibau en Cédric) waren heel fier. Volgende keer ga ik dit leren aan mijn zus Jolie - want die zat in de Ardennen gisteren. 't is maar dat ze dat ook gewend is als we met jou een toerken gaan doen, hé. Allez, 'k ga u laten dan kunt ge terug naar uw bazen, want je hebt hen waarschijnlijk heel hard gemist!

Dikke poot,

Hera

Je ziet het: wij Vizsla's zijn heel goede leermeesters voor de mensen. Binnenkort gaan we met onze bazen eens tesamen wandelen en dan gaan we controleren welke mensen het best zonder leiband kunnen stappen. Mijn bazen kunnen dat al tamelijk goed, tenminste zolang er geen terraske of iets dergelijks in de buurt is.

TERUG


TERUG
Ze is nu opnieuw genezen maar Hera is heel erg ziek geweest. Dat hebben haar mensenvrienden ons laten weten. Lees maar: Half november had ze last van een blaasontsteking. Niet zo erg zou je zo denken maar na een weekje antibiotica, begon alles terug. Nog maar eens antibiotica maar nu voor veertien dagen. Al na een paar dagen gestopt te zijn met de pilletjes, hierviel ze terug. Ook onze dierenarts wist dat er iets niet in orde was. Was er iets mis met haar nieren? Wat gebeurt er toch allemaal met haar? Resultaten van bloed en urine waren vreselijk! Even stond ons hart stil... We gaan onze superkameraad toch niet verliezen?! Geen afwijkingen aan de organen... Oef. Dat was al een kleine opluchting. Er werd nogmaals een urinestaal genomen en op kweek gezet om de juiste bacterie te vinden en daaruitvolgend ook de gepaste behandeling te kunnen starten. Resultaat: Hera had een héél gevaarlijke kiem in de blaas: dodelijk voor mens en dier indien niet snel gepast behandeld wordt. Bang afwachten hoe ze zou reageren op de zware medicatie. Ondertussen bleef ze echter flink eten... en groeien. Gelukkig! Na een reeks onderzoeken in het dierenziekenhuis in Merelbeke en 5 dozen verschillende antibiotica :-( is ze nu - veertien dagen na het stoppen van de behandelingen - gelukkig weer de oude. Enkel haar geschoren buikje (ten gevolge van echo's en andere onderzoeken) verraadt dat er met haar iets aan de hand was. Wat zijn we opgelucht!!! Voilà, Hera is terug de echte Hera enze heeft me een briefje geschreven Hey, grote kameraad. Ik heb gisteren iets nieuws geleerd aan mijn bazen! We zijn in de Mullemse bossen gaan wandelen met mijn andere grote kameraad, Gentle. Mijn bazen waren niet aan de leiband daar. Die hadden wel eerst wat schrik om verloren te lopen. Ah ja, zij, mensen, hebben dan ook geen superspeurneus zoals wij, honden, maar... 't is fantastisch gelukt. De jongens (Thibau en Cédric) waren heel fier. Volgende keer ga ik dit leren aan mijn zus Jolie - want die zat in de Ardennen gisteren. 't is maar dat ze dat ook gewend is als we met jou een toerken gaan doen, hé. Allez, 'k ga u laten dan kunt ge terug naar uw bazen, want je hebt hen waarschijnlijk heel hard gemist! Dikke poot, Hera Je ziet het: wij Vizsla's zijn heel goede leermeesters voor de mensen. Binnenkort gaan we met onze bazen eens tesamen wandelen en dan gaan we controleren welke mensen het best zonder leiband kunnen stappen. Mijn bazen kunnen dat al tamelijk goed, tenminste zolang er geen terraske of iets dergelijks in de buurt is. TERUG
Hera (achteraan) is opnieuw tiptop in orde, Jolie heeft haar speelvriendin terug	Zo moet je mensen leren zonder leiband lopen : Hera laat ze plots achter in het bos, dan moeten ze wel alleen verder stappen. De jonge bazen Thibau en Cédric wachten op hun supervriendin en zijn al duchtig aan het nadenken wat ze vervolgens met hun drieën gaan uitspoken.

02/06/09