Ik heb een heel toffe brief
gekregen van de Gizmo, met heel heel belangrijke informatie. Over voituurkes.
Voor Vizsla's. Mijn bazen hadden me gisteren verteld dat
ik niet met een voituurke mocht rijden, nu weet ik wel beter : de Gizmo
heeft zelfs 2 voituurkes !!. Lees en kijk maar....
Je niet teveel laten wijsmaken hé.Mijn
bazen hebben een voertuig waarvoor je helemaal geen rijbewijs nodig hebt.
Je kan er gemakkelijk binnen en als het
wat lang duurt,dan ben ik zelf weg.
Als mijn baas rap genoeg is dan kan hij
nog juist een fotoke nemen alvorens ik ermee weg ben.
Alléé, je kan op de foto zien dat ik
nog ni helemaal alleen mag rijden.
Ik heb soms nog een begeleidster
nodig,kwestie van achterwaarts te parkeren.
Zo kan mijnen baas 's anderendaags
gemakkelijk vertrekken.
We zijn zo overeengekomen
en als zij ni akkoord gaan met mijn strategie,dan mogen ze me altijd
zelf vervoeren.
En dat zijn ze rap moe,dan
zijn ze zelfs content dat ik af en toe zelf eens rij.
Dus,goe in 't oog houden
als uw bazekes rijden, 't is ni zo moeilijk.
Als je wat les wilt......kom
maar naar Rijmenam, op ne zondag....dan is er niet teveel verkeer.
Groetjes en pootjes en
likjes en .........
GIZMO
Voilà,
Gizmo staat heel heel dicht bij een F1-carrière, ik mag niet meer
aarzelen of ik mis hier de boot, eigenlijk de voituur. Rap mijn spaarpot
leegmaken en een paar voituurkes gaan kopen. En als ik niet genoeg
gespaard heb verkoop ik de auto van mijn bazen, daar mag ik zogezegd
toch niet mee rijden.
|
Viervoeter
welkom op
camping
AMSTERDAM - Nederland telt ruim 2 miljoen honden. Voor veel huishoudens is de (zomer)vakantie pas een succes als de hond mee gaat, maar er zijn nogal wat accommodaties die honden niet toestaan. "Veel gezinnen stemmen daarom de keuze van hun vakantieplek af op waar hun trouwe viervoeter wél welkom is..."
Willem en Grada Sluijs uit Koog aan de Zaan gaan graag met hun lieve Golden Retriever Jody naar de camping. Foto: Mooij, Martin
"Op
de
www.easycamp.nl
krijg je
met een
druk op
de knop
een
overzicht
van alle
campings
waar
honden
op de
camping
en in de
stacaravans
of
chalets
zijn
toegestaan,"
aldus
Erna van
’t
Westeinde,
algemeen
directeur
van
Easycamp.
Bezoekers
van de
website
kunnen
via de
‘Vind
jouw
ideale
camping
button’
een
grote
verscheidenheid
aan
voorkeuren
aanvinken,
waarna
een
overzicht
getoond
wordt
van
campings
die aan
de
gestelde
criteria
voldoen.
Hondenstrandje
Wanneer
hondenbezitters
besloten
hebben
om de
hond mee
te nemen
is een
andere
voorwaarde
veel
ruimte
om te
wandelen.
Ook dat
is een
selectiecriterium
dat men
kan
aanvinken:
ligt de
camping
aan
zee/strand,
aan een
rivier
of aan
een meer.
"Bijzonder
is
bijvoorbeeld
de
Italiaanse
camping
Villaggio
Italgest,
direct
aan het
meer van
Trasimeno
in
Umbrië.
De
camping
heeft
een
strandje
speciaal
voor
honden
die daar
in een
vijver
kunnen
spelen/zwemmen.
En op
camping
Europa
aan de
Venetiaanse
kust bij
het
plaatsje
Cavallino
komen
hondeneigenaars
in een
eigen
straat
te staan.
Ook
hebben
enkele
campings
zelfs
een
hondentoilet
en
–douche,
waaronder
de
Franse
campings
Domaine
de
Gaujac
in de
Cévennen
en
camping
ManéGuernehué
in
Bretagne."
|
dagboek van een hond
Week 1:
Vandaag ben ik één week oud. Wat is dit een
schitterende wereld waarin ik terechtgekomen ben !
Maand 01:
Mijn mama past heel goed op me, ze is een
schitterend voorbeeld
Maand 02:
Vandaag hebben ze me bij mama weggehaald. Ze was erg
onrustig, en met haar ogen zei ze me 'tot ziens'. Ik
hoop dat mijn nieuwe ?menselijke familie? net zo
goed voor me zorgt, als zij gedaan zou hebben.
Maand 04:
Ik ben snel gegroeid, alles is interessant voor me.
Er zijn een paar kinderen in huis, en voor mij zijn
ze als ?broertjes?. We zijn erg onrustig, zij
trekken aan mijn staart en ik ga ze spelenderwijs
bijten
Maand 05:
Vandaag op mijn donder gekregen.
Baasje was kwaad omdat ik binnen geplast had, maar
ze hebben me nooit gezegd waar ik het moet doen. Ik
moest trouwens in de andere kamer slapen en ik hield
het niet meer!
Maand 12:
Vandaag ben ik één jaar oud geworden. Ik ben
volwassen. Mijn baasjes hebben gezegd dat ik groter
ben dan ze verwacht hadden. Wat zullen ze trots op
me zijn
Maand 13:
Wat voel ik me slecht vandaag. Mijn ?broertje? had
mijn bal afgenomen. Ik blijf altijd van zijn spullen
af. Dus pakte ik hem weer terug. Maar mijn kaken
zijn erg sterk, dus heb ik hem, zonder het te willen,
pijn gedaan. Na de schrik hebben ze me zo aan de
ketting gelegd, dat ik niet eens in de zon kan
liggen. Ze zeggen dat ze me in de gaten zullen
houden, de ondankbare. Ik begrijp er helemaal niets
van.
Maand 15:
Niets is meer zoals vroeger ... ik leef in het hok.
Ik voel me erg alleen, mijn familie houdt niet meer
van me. Soms vergeten ze zelfs dat ik honger en
dorst heb. Als het regent, heb ik niet eens een dak
om onder te schuilen.
Maand 16:
Vandaag hebben ze me binnen gehaald. Zeker heeft
mijn familie me vergeven, en ik was zo content dat
ik vreugdesprongen maakte. Mijn staart leek wel een
vlag in de wind. Beter nog zelfs, ze nemen me mee in
de auto. We rijden en ineens stoppen ze. Ze maken de
deur open en ik eruit, leuk een dagje met mijn
familie op het platteland. Ik snap niet waarom ze de
deur dichtdeden en gingen.
?Hé, luister, wacht nu!? Jullie ... jullie vergeten
me!
Ik rende met al mijn kracht achter de auto aan. Mijn
angst steeg toen mijn krachten minder werden en zij
niet stopten: ze hadden me vergeten
Maand 17:
Ik heb geprobeerd de weg terug naar huis te vinden,
tevergeefs. Ik ben verloren. Op mijn weg zijn mensen
met een goed hart, die me verdrietig aankijken en me
wat te eten geven. Ik bedank ze uit de grond van
hart met mijn lieve blik. Ik zou willen dat ze me
adopteren en ik zou de trouwste hond van allemaal
zijn. Maar ze zeggen alleen maar ?arme hond?, hij
zal de weg wel kwijt zijn.
Maand 18:
Een van deze dagen kwam ik langs een school, en ik
zag veel kinderen en jongeren, net als mijn ?broertjes?.
Ik ging wat dichterbij, en een groepje, lachend,
gooide stenen naar me ?om te zien wie het beste
gooide?. Één van deze stenen raakte mijn oog, en
sinds die tijd kan ik er niets meer mee zien.
Maand 19:
Het lijkt gelogen, maar toen ik er nog wat beter
uitzag, hadden de mensen eerder medelijden met me.
Nu ben ik mager, mijn uitzien is veranderd. Ik heb
mijn oog verloren en de mensen jagen me met een
bezem weg, terwijl ik toch alleen maar even in een
beetje schaduw wil liggen.
Maand 20:
Ik kan me bijna niet meer bewegen. Vandaag probeerde
ik de straat over te steken. Volgens mij was ik toch
op een veilige plaats, genaamd ?de goot?, maar ik
zal nooit de tevreden blik van de chauffeur vergeten
die zelfs extra bijstuurde om me maar niet te missen.
Had hij me maar doodgereden, maar hij heeft me
alleen maar de heup ontwricht. De pijn is
verschrikkelijk, mijn achterpoten reageren niet meer,
en met moeite heb ik me op een beetje gras langs de
weg kunnen slepen.
Maand 21:
Ik zit nu al 10 dagen in de zon, de regen en de kou,
zonder te eten. Ik kan me niet meer bewegen, de pijn
is ondraaglijk. Ik voel me slecht, ik lig op een
vochtige plaats, en het lijkt wel of zelfs mijn
haren uitvallen. Sommige mensen die voorbijkomen,
zien me niet eens; anderen zeggen ?blijf daar maar
bij weg?. Ik ben bijna bewusteloos, maar een vreemde
kracht liet me mijn ogen nog één keer openen. De
zachtheid in haar stem deed me reageren. ?Arme hond,
kijk nou eens hoe ze je hebben achtergelaten? zei ze.
Bij haar was een meneer in een witte jas, hij begon
aan me te voelen en zei: ?Het spijt me mevrouw, maar
voor hem is het al te laat, het is beter hem uit
zijn lijden te verlossen.? De vriendelijke dame
begon te huilen en knikte alleen maar. Met mijn
laatste kracht bewoog ik mijn staart en ik keek haar
dankend aan, zij die me zou helpen te gaan rusten.
Ik voelde een klein prikje van de injectie en toen
sliep ik, voor altijd eraan denkend waarom ik
geboren was als toch niemand van me hield
De oplossing is niet een hond op straat te zetten,
maar hem op te voeden!
Een hond is aangenaam gezelschap, geen probleem!
Help mee de mensen hiervan bewust te maken, en zo
het probleem van straathonden op te lossen!!
|
